Lagoa do Capitão i płaskowyż jezior na Pico: szlaki, dojazd i mgła

Większość odwiedzających poznaje wnętrze wyspy Pico na jeden z trzech sposobów. Podjeżdżają do Lagoa do Capitão, żeby zobaczyć górę za wodą, schodzą znad jeziora na północne wybrzeże szlakiem PR13PIC albo poświęcają cały dzień 22-kilometrowemu Caminho das Lagoas przez płaskowyż. To, który wybór ma sens, zależy mniej od kondycji niż od chmur, bo środek wyspy spędza wiele czasu w ich wnętrzu.

Środek wyspy Pico to wysoki płaskowyż starych stożków wulkanicznych, torfowisk, pastwisk i małych jezior, położony mniej więcej na wysokości 800–1000 metrów. Lagoa do Capitão leży na wysokości około 826 metrów w gminie São Roque do Pico, a regionalna ulotka o szlakach nazywa je jednym z największych jezior na wyspie. Wokół rosną endemiczne krzewy: azorski wrzos, azorski jałowiec i azorski wawrzyn. Ptaki korzystają z jeziora przez cały rok.

Dalej na wschód Lagoa do Caiado leży wśród stożków żużlowych, wewnątrz własnego częściowego rezerwatu leśnego, a w pobliżu są Lagoa Seca i Lagoa do Landroal. Za nimi rezerwat przyrody Caveiro obejmuje kolejne torfowiska i zarośla jałowca. Grunt jest tam miękki i chroniony, więc trzymaj się drogi albo oznakowanego szlaku.

W pogodny poranek widać na zachodzie górę Pico, a na północy, za cieśniną, São Jorge. W pochmurny widać skraj drogi.

Płaskowyż jest znacznie chłodniejszy i bardziej mokry niż wybrzeże. Stacja Direção Regional do Ambiente w Cabeço do Teicho, na wysokości około 850 metrów, zanotowała w latach 2017–2024 średnie styczniowe temperatury około 12 °C w dzień i 7 °C w nocy, ponad 570 mm deszczu w tym miesiącu i wilgotność bliską 90 procent. Latem jest łagodniej, ale mgła nadciąga szybko w każdym miesiącu.

W praktyce płaskowyż jest najczystszy wcześnie rano, a pod koniec przedpołudnia często zasnuwa się chmurami. Jedź w góry z samego rana, a wybrzeże zostaw na popołudnie. Jeśli w Madalena jest szaro i z miasta nie widać góry, jeziora najpewniej też będą w chmurach.

Oficjalna strona Caminho das Lagoas podaje, że szlak nie jest zalecany w dni mgliste. Zastosuj tę samą zasadę do początku PR13PIC: na otwartym terenie przy słabej widoczności łatwo przeoczyć oznaczenia.

Nie musisz iść pieszo, żeby zobaczyć Lagoa do Capitão. Estrada Longitudinal (ER 3-2) wspina się od strony Madalena wzdłuż północnego zbocza góry, a oznakowana droga boczna prowadzi do jeziora. Licz około pół godziny z Madalena. Lagoa do Caiado leży dalej na wschód, blisko drogi przez płaskowyż, i potem możesz zjechać do São Roque na północnym wybrzeżu.

Na płaskowyżu nie kupisz jedzenia ani paliwa. Zatankuj i zjedz w mieście. Drogi są asfaltowe, ale miejscami wąskie, po jezdni chodzi bydło, a mgła potrafi nadejść błyskawicznie, więc jedź powoli, na światłach mijania. Nasz przewodnik po poruszaniu się po Pico opisuje wynajem samochodu.

To krótszy z dwóch szlaków na płaskowyżu. Jest liniowy, ma 9,3 kilometra, średni stopień trudności i zajmuje około trzech godzin, a z płaskowyżu w stronę północnego wybrzeża opada o mniej więcej 750 metrów.

Zaczyna się przy Estrada Transversal, na asfaltowej drodze prowadzącej do jeziora. Za jeziorem wracasz kawałek i skręcasz w prawo na drogę gruntową, obsadzoną starymi, potężnymi jałowcami. Po około 3 kilometrach szlak omija Cabeço do Piquinho, a krótkie odgałęzienie daje widok na północne wybrzeże z São Jorge w tle.

Niżej przechodzisz przez furtkę na pastwisko i idziesz wzdłuż kamiennego muru, aż oznaczenia wyprowadzą cię na wąską ścieżkę. Poszerza się ona w strome, brukowane zejście przez las pittosporum i akacji australijskiej. To odcinek, który trzeba pokonać powoli, zwłaszcza gdy kamienie są mokre. Na końcu lasu krótkie odgałęzienie w prawo prowadzi do miejsca na piknik i starego zbiornika na wodę.

Ostatni odcinek, na przemian asfaltowy i ziemny, schodzi w stronę Cais do Pico i kończy się przy klasztorze São Pedro de Alcântara, który jest zabytkiem. Kończysz blisko poziomu morza, a samochód został na górze przy jeziorze, więc zaplanuj powrót, zanim ruszysz (patrz niżej).

Caminho das Lagoas przecina szczyt wyspy z zachodu na wschód. Jest liniowy, ma 22 kilometry i zajmuje około siedmiu godzin. Rejestr ocenia go jako łatwy, ale dystans, wysokość i brak osłony sprawiają, że to wciąż długi, poważny dzień.

Zaczyna się przy Estrada Transversal koło domu Służb Leśnych i prowadzi na wschód przez Planalto Central. Przechodzisz przez Caminho dos Burros (PR02PIC), mijasz farmę wiatrową na wyspie, a potem zaczynają się jeziora: Caiado, Seca i Landroal. Najwyższy punkt jest koło Lagoa Rosada, trochę poniżej 1000 metrów. Stamtąd trasa łagodnie schodzi obok Lagoas do Peixinho i Lagoa José Inácio, a pastwisk jest coraz więcej. Przed Lagoa do Paúl skręca na północ w drogę gruntową i kończy się przy drodze regionalnej koło punktu widokowego Terra Alta. Stąd dwa inne szlaki, Caminho das Voltas (PR07PIC) i Nove Canadas da Ribeirinha (PR18PIC), prowadzą do innych części wyspy.

Idziesz przez torfowisko z torfowcami i sitowiem, ostrokrzewem i jałowcem, możesz usłyszeć mysikróliki i zobaczyć słonki. W pogodny dzień widać zarówno São Jorge, jak i Terceirę. Nie skrócisz trasy bez kogoś, kto cię odbierze z drogi, więc weź całe jedzenie i wodę, jakich potrzebujesz, oraz odzież przeciwdeszczową, a gdy chmury opadną, zawróć.

Oba szlaki kończą się daleko od miejsca startu, jeśli liczyć drogą. Autobusy na Pico jeżdżą dwiema trasami, wzdłuż północnego i południowego wybrzeża, i nie na tyle często, by odebrać cię z końca szlaku. Zostają trzy opcje: dwa samochody, ktoś, kto podrzuci cię na górę i będzie czekał na dole, albo taksówka zamówiona wcześniej na powrót. Ustal godzinę i miejsce spotkania, zanim wyruszysz.

Jeśli masz jeden samochód i nikogo do podwiezienia, dojedź do Lagoa do Capitão, przejdź pierwszy odcinek PR13PIC do punktu widokowego Piquinho i wróć. Zobaczysz jałowce i widok na północne wybrzeże, bez problemu z transportem.

• Sprawdź stan szlaków na trails.visitazores.com rano w dniu wędrówki. 4 października 2026 roku strona z alertami nie wymieniała żadnego szlaku na Pico jako zamkniętego.
• Powiedz komuś, którym szlakiem idziesz i kiedy planujesz skończyć.
• Zamykaj każdą furtkę za sobą; to pastwiska, na których się pracuje.
• W razie wypadku dzwoń pod numer 112 i podaj numer ostatniego mijanego słupka szlaku.
• Zabierz ciepłą warstwę i kurtkę przeciwdeszczową nawet latem.

Jeśli chcesz wejść wyżej, sama góra działa zupełnie inaczej, z rejestracją i lokalizatorem GPS; zobacz nasz przewodnik po wejściu na górę Pico. Z niskich tras, które omijają mgłę, wypróbuj spacery po wybrzeżu Pico.

Czy można dojechać samochodem do Lagoa do Capitão? Tak. Oznakowana droga boczna odchodząca od Estrada Longitudinal prowadzi do jeziora, około pół godziny z Madalena. Jedź wcześnie, żeby mieć największą szansę na widok.

Jak długi jest szlak Lagoa do Capitão? PR13PIC ma 9,3 kilometra w jedną stronę, trwa około trzech godzin i ma średni stopień trudności. Prowadzi w dół od jeziora do klasztoru São Pedro de Alcântara koło Cais do Pico.

Czy Caminho das Lagoas jest trudny? Ma łatwy stopień trudności, ale to 22 kilometry i około siedmiu godzin po odkrytym wysokim terenie. Oficjalna strona odradza wędrówkę we mgle.

Czy na szlaki na płaskowyżu potrzebne jest pozwolenie? Oficjalne strony szlaków PR13PIC i PR19PIC nie wspominają o żadnym pozwoleniu ani rezerwacji. Inaczej jest na górze Pico, gdzie przed wejściem trzeba się zarejestrować.