Wschodni kraniec Pico: Ribeiras, Calheta de Nesquim, Piedade i Ponta da Ilha
Pół dnia na wschód od Lajes do Pico: Santa Cruz das Ribeiras i szopa łodzi wielorybniczych, Calheta de Nesquim z legendą o psie, kościołem z lat 50. XIX wieku i pętlą PRC11PIC, Piedade z jedyną stacją paliw na wschodzie i latarnia na Ponta da Ilha przy szlaku PR03PIC, a do tego trzy oficjalne kąpieliska w 2026 roku.
Większość odwiedzających Pico zawraca w Lajes. Góra, winnice i jaskinia lawowa leżą po stronie Madalena, a kiedy łódź z obserwacji wielorybów wraca do portu, niewiele przemawia za tym, żeby jechać dalej na wschód. Droga jednak biegnie dalej, obok trzech wiosek wielorybników i rybaków, aż do latarni morskiej na Ponta da Ilha, wschodnim cyplu wyspy. To najspokojniejsza część Pico i dobre pół dnia, jeśli nocujesz w Lajes.
Z Lajes do Pico do latarni jest około 22 kilometrów, czyli pół godziny samochodem bez postojów. Z Madalena to około 50 kilometrów, prawie godzina w jedną stronę, więc stamtąd wychodzi długi dzień i najlepiej połączyć go z Lajes.
Santa Cruz das Ribeiras
Pierwsza wioska na wschód od Lajes, jakieś dziesięć minut drogi, leży na fajã, niskiej platformie z lawy: potoki lawy przelały się przez dawne klify i zbudowały u ich stóp nowy ląd. Ribeiras zasiedlono wcześnie: pierwsi żeglarze mieli rzucić kotwicę w tutejszej zatoce około 1460 roku.
Santa Cruz das Ribeiras to wciąż wioska rybacka z długą tradycją połowu tuńczyka. Port liczył się też w czasach wielorybnictwa, a w szopie przy nabrzeżu nadal stoją dawne łodzie wielorybnicze, dziś używane rekreacyjnie. W tej parafii zbudowano też pierwsze statki do żeglugi między wyspami: Andorinha w 1915 roku i Ribeirense w 1916 roku.
Okolica portu to w 2026 roku oficjalne kąpielisko, sezon trwa od początku czerwca do końca września. Kiedy fale zamykają północne wybrzeże, strona południowa bywa spokojniejsza.
Calheta de Nesquim
Kolejne piętnaście minut na wschód leży Calheta de Nesquim. Nazwa pochodzi z legendy: okrętowy pies o imieniu Nesquim miał szczekaniem doprowadzić trzech rozbitków do tej małej zatoki i dziś widnieje w herbie parafii. Nad portem stoi kościół São Sebastião, zbudowany w latach 1851–1856, z dwiema wieżami zwróconymi ku morzu.
Calheta była wioską wielorybników, a jej szopa na łodzie to dziś małe lokalne muzeum. Nie znaleźliśmy opublikowanych godzin otwarcia, więc wejdź, jeśli akurat jest otwarte, ale nie planuj pod to dnia. W 1925 roku urodził się tu pisarz José Dias de Melo. Jego powieść „Mar Rubro” (1958) i kolejne książki opowiadają o wielorybnikach z tych wiosek; jeśli czytasz po portugalsku, warto po nie sięgnąć przed wyjazdem.
Szlak PRC11PIC zaczyna się i kończy w porcie przed kościołem. To pętla o długości 9,1 km, średnio trudna, na około trzy godziny. Prowadzi wzdłuż brzegu do małego portu Feteira z naturalnymi basenami, wspina się przez las Fetais do widoków na wioskę i małe stożki wulkaniczne Pedra Aguda i Cabeço do Silvado, a potem schodzi obok dawnej wieży obserwacyjnej wielorybników do Poça das Mujas, miejsca do kąpieli obok wiatraka Morro do Cão. Część odcinków biegnie asfaltem, idź wtedy poboczem. Poça das Mujas to w 2026 roku także oficjalne kąpielisko i możesz tam podjechać samochodem, jeśli chcesz tylko popływać.
Piedade
Piedade to ostatnia parafia przed cyplem, kilka minut za Calheta. Założono ją po 1506 roku; trzęsienie ziemi w 1755 roku zniszczyło kościół, który odbudowywano od 1756 roku. Zbocza pokrywały kiedyś winorośle odmiany verdelho, dopóki nie zniszczyła ich filoksera; po drodze do latarni wciąż mijasz działki otoczone kamiennymi murkami.
W Piedade jest jedyna stacja paliw na wschód od Lajes, Repsol przy drodze regionalnej w Altamora, w październiku 2026 roku czynna codziennie od 7:00 do 22:00. Jeśli masz mało paliwa, zatankuj tutaj: na północnym wybrzeżu w drodze powrotnej do São Roque nie znaleźliśmy na mapie żadnej stacji.
Ponta da Ilha i latarnia Manhenha
Latarnia na Ponta da Ilha stoi na niskim brzegu w Manhenha. Zaproponowano ją już w 1883 roku, ale zbudowano dopiero w połowie XX wieku, na gruntach odstąpionych przez kilku właścicieli, a rejestry latarni datują obecną wieżę na 1946 rok. Latarnia działa, więc oglądasz ją z drogi i ze szlaku, nie od środka. Droga prowadzi jeszcze około 700 metrów dalej do małego nabrzeża Manhenha, które w 2026 roku też jest oficjalnym kąpieliskiem.
Szlak PR03PIC Ponta da Ilha kończy się przy tym nabrzeżu. Ma 6,1 km, jest liniowy, zajmuje około trzech godzin i ma kategorię trudny. Ścieżka biegnie blisko poziomu morza, a trudność wynika ze skały pod stopami. Zaczyna się przy kaplicy Nossa Senhora de Cima da Rocha z 1854 roku, przez około dwa kilometry prowadzi przez winnice i obok starych domów, potem mniej więcej półtora kilometra po nierównym bazalcie wzdłuż brzegu, aż schody wyprowadzą cię do domów Engrade. Stamtąd idziesz drogą albo ścieżką obok kilku małych zatok do latarni. Załóż porządne buty, nie idź po deszczu i umów się, że ktoś cię odbierze, bo szlak nie wraca do startu. Nasz przewodnik po szlakach wzdłuż wybrzeża porównuje go z innymi trasami nad morzem.
Jak ułożyć dzień
Z Lajes jedź na wschód drogą regionalną i zatrzymuj się po kolei: Santa Cruz das Ribeiras, Calheta de Nesquim, Piedade, potem Manhenha i latarnia. Bez wędrówki postoje zajmą przedpołudnie albo popołudnie. Z pętlą w Calheta albo szlakiem na Ponta da Ilha zarezerwuj cały dzień.
Jeśli chcesz wrócić inną drogą, jedź wzdłuż północnego wybrzeża do São Roque, z Manhenha około 25 km i 35 minut. Weź trochę gotówki, bo mała kawiarnia czy stragan na farmie może nie przyjmować kart; bankomaty znajdziesz w naszym poradniku praktycznym. Latem zabierz rzeczy do pływania: nasz przewodnik po kąpieliskach wymienia wszystkie oficjalne kąpieliska na 2026 rok, a spacer po Lajes dobrze otwiera albo zamyka tę wycieczkę.
Krótko
Jak daleko jest z Lajes do Pico na Ponta da Ilha? Około 22 km, mniej więcej pół godziny samochodem. Z Madalena to około 50 km, prawie godzina.
Czy można wejść do latarni na Ponta da Ilha? To działająca latarnia bez opublikowanych godzin zwiedzania. Nastaw się na oglądanie jej z zewnątrz, z drogi albo z końca szlaku PR03PIC.
Czy na wschodzie Pico można się kąpać? Tak. Santa Cruz das Ribeiras, Poça das Mujas koło Calheta de Nesquim i Manhenha to w 2026 roku oficjalne kąpieliska, sezon trwa od początku czerwca do końca września.
Czy na wschodzie Pico jest stacja paliw? Tak, jedna stacja Repsol w Piedade, w październiku 2026 roku czynna codziennie od 7:00 do 22:00. Na północnym wybrzeżu między nią a São Roque nie znaleźliśmy żadnej.
Źródła
Azores Guide
Autor
Więcej porad
Pico z dziećmi: baseny w lawie, krótkie spacery, wieloryby i czego unikać
Jak zaplanować Pico z dziećmi: które baseny w lawie pasują do jakiego wieku i sezon kąpielowy 2026, krótki szlak Ladeira dos Moinhos i park leśny w Prainha, muzea wielorybnicze, ponownie otwarta Gruta das Torres i jej limity wieku, od ilu lat możesz zabrać dziecko na wieloryby w Lajes, dlaczego dzieci poniżej 5 lat nie wejdą na Pico, foteliki i dziecięcy bilet na prom.
Kemping na wyspie Pico: Lajes, Madalena, Santo António i noc w kraterze
Biwakowanie na dziko na Azorach jest zabronione, ale na wyspie Pico są trzy kempingi: Lajes do Pico (od 1 czerwca do 30 września, 150 namiotów, około 6,36 € za noc dla dwojga z małym namiotem według cen z października 2026 roku), Madalena przy promie na Faial i Santo António nad basenami Furna na północnym wybrzeżu. Kontakty, sezony, kąpieliska 2026 obok i jedyna legalna noc pod namiotem w terenie: w kraterze Pico.
São Mateus i południowo-zachodnie wybrzeże Pico: sanktuarium Bom Jesus, Candelária i Prainha do Galeão
Pół dnia na drodze wzdłuż wybrzeża między Madalena a Lajes: sanktuarium w São Mateus i święto Bom Jesus 6 sierpnia, figura przywieziona z Brazylii w 1862 roku, szopa łodzi wielorybniczych i największa delta lawowa na Pico, kościół w Candelária z 1803 roku, winnice São Caetano i trzy oficjalne kąpieliska w 2026 roku.