Nadmorskie wędrówki po Pico: Ponta da Ilha, mistérios i szlaki omijające górę

Pico słynie z jednej wędrówki i prowadzi ona w górę. Jeśli nie wchodzisz na górę, wyspa i tak ma dobry zestaw oficjalnych szlaków, które trzymają się blisko morza. Większość z nich ma poniżej 10 kilometrów, zajmuje około trzech godzin i nigdy nie wznosi się wiele ponad 300 metrów.

Pytanie brzmi: które wybrzeże. Pico jest długie i wąskie, a Madalena leży na przeciwległym końcu niż wschodni cypel, więc wybierz szlak według miejsca noclegu i sposobu, w jaki wrócisz do auta.

Wszystkie poniższe trasy znajdują się w Trails of the Azores, regionalnym rejestrze, który publikuje oficjalną długość, stopień trudności, mapę i ślad GPS każdej z nich. 1 października 2026 roku na jego stronie z komunikatami żaden szlak na Pico nie był oznaczony jako zamknięty. Sprawdź ją jeszcze raz w dniu wędrówki.

Na Pico to ma znaczenie. Autobusy jeżdżą dwiema liniami, północną i południową, i zbyt rzadko, by odebrać cię z końca trasy. Szlak liniowy oznacza więc dwa auta, taksówkę z powrotem na start albo kogoś, kto cię podrzuci i odbierze. Szlak okrężny sprowadza cię z powrotem do miejsca, w którym zostawiasz auto.

Jeśli jesteś sam z wynajętym autem, zacznij od tras okrężnych.

Ta trasa wyjaśnia słowo mistério. Mieszkańcy wysp nazywali tak pola lawowe, bo nikt nie rozumiał, co je utworzyło. Szlak przecina dwa z nich: potok lawy z erupcji w 1718 roku w São João i ten z 1720 roku w Silveira.

Ma 8,5 kilometra, od rezerwatu leśnego i parku rekreacyjnego Mistério de São João do kościoła São Bartolomeu w Silveira, stopień łatwy, około trzech godzin. Nigdzie nie wznosi się wyżej niż około 76 metrów. Po drodze mijasz pływowe studnie w Baía do Arruda, Ponta do Admoiro, Verdoso i Maré do Rego, które kiedyś zaopatrywały wsie w wodę, wiatrak Ponta Rasa z 1949 roku oraz naturalne baseny w Ponta do Admoiro, Arinhas i Fonte. Latem zabierz rzeczy do pływania.

Haczyk w tym, że jest liniowa, a oba końce są od siebie dość daleko drogą. Część trasy przecina obszar chronionego siedliska, więc trzymaj się ścieżki.

Jeśli chcesz południowe wybrzeże bez układanki transportowej, to jest ta trasa. To 9,1-kilometrowa pętla od portu przed kościołem São Sebastião, zbudowanym w 1852 roku, stopień średni, około trzech godzin. Schodzi do portu w Feteira i jego naturalnych basenów, mija punkt obserwacji wielorybów, miejsce kąpielowe Poça das Mujas i wiatrak w Morro do Cão, po czym skręca w głąb lądu i wspina się na około 330 metrów, zanim wróci.

Calheta do Nesquim była wioską wielorybników, a jej hangar na łodzie wielorybnicze jest dziś muzeum. Rejestr radzi iść pętlą zgodnie z ruchem wskazówek zegara, dla lepszych widoków, i zachować ostrożność na odcinkach asfaltowych dróg.

Trasa do końca wyspy ma tylko 6,1 kilometra i jest prawie płaska. Najwyższy punkt leży 27 metrów nad morzem. Rejestr mimo to ocenia ją jako trudną i słusznie. Duża część ścieżki prowadzi po gołym bazalcie o nierównej powierzchni, jest też schodek do pokonania, a trzy godziny to realny czas dla trasy, która wygląda, jakby miała zająć dwie.

Zaczyna się przy drodze koło kaplicy Nossa Senhora de Cima da Rocha, zbudowanej w 1854 roku, i prowadzi przez winnice i małe zatoki do latarni i nabrzeża w Manhenha. Załóż porządne buty, nie adidasy, i idź przy suchej pogodzie: mokry bazalt jest śliski. Trasa jest liniowa, więc zaplanuj odbiór.

Pętla o długości 7,8 kilometra od naturalnych basenów w Furna, w Santo António koło São Roque do Pico, stopień średni, około trzech godzin, z najwyższym punktem nieco ponad 200 metrów. Wspina się starymi drogami dla wozów zaprzęgniętych w woły, mija Adega A Buraca i kościół w Santo António, a wraca przez chroniony obszar przybrzeżny i skamieniały klif Santo António–São Roque, wpisany na listę geostanowisk. Baseny wychodzą na cieśninę i São Jorge.

Wzdłuż tego wybrzeża latem gniazdują rybitwy i burzyki Cory, a rejestr prosi turystów, by ich nie niepokoić.

Najłagodniejsza z pętli: 8,8 kilometra, stopień łatwy, około trzech godzin, zaczyna się i kończy na placu przy kościele Nossa Senhora da Ajuda w Prainha. Mija winnice otoczone murkami z czarnego bazaltu, porzuconą winnicę w Morro, którą odzyskały nadmorskie wrzosowiska, punkt widokowy Ponta da Rocha, małą piaszczystą zatoczkę Canto da Areia i czysty basen zwany Poça Branca. São Jorge jest w polu widzenia przez większość drogi.

Liniowa trasa o długości 9,4 kilometra z Miraguaia do kościoła Santa Luzia, stopień średni, przez krajobraz winnic UNESCO na północnym wybrzeżu i w dół do pola lawowego w Lajido. Prosi się, by nie zrywać owoców, także winogron w czasie winobrania.

Dwa łatwe szlaki liniowe prowadzą przez winnice na zachodnim i północnym wybrzeżu: PR5PIC przez Criação Velha koło Madaleny i PR10PIC z Santana do Lajido. Opisujemy oba w naszym przewodniku po winnicach Pico. Jeśli nocujesz w Madalenie albo przypływasz z Faial na jeden dzień, spacer przez Criação Velha to oczywisty pierwszy wybór.

• Nocleg w Madalenie, mało czasu: spacer przez winnice Criação Velha
• Nocleg w Lajes lub na południu, jedno auto: Calheta do Nesquim
• Nocleg w São Roque lub na północy, jedno auto: Garajau lub Prainha do Norte
• Pola lawowe i kąpiel, a do tego podwózka: Mistérios do Sul do Pico
• Koniec wyspy i nie przeszkadza ci trudny teren: Ponta da Ilha

Na samą górę potrzebne jest zezwolenie; jeśli zmienisz zdanie, zajrzyj do naszego przewodnika po wejściu na górę Pico.

Na lawie jest mało cienia, a czarna skała trzyma ciepło, więc latem zaczynaj wcześnie. Zabierz wodę: wsie na tych trasach są małe i kawiarnia nie jest gwarantowana. Przed wyjściem pobierz ślad GPS ze strony szlaku i tego samego ranka sprawdź stronę z komunikatami w Trails of the Azores.

Czy na Pico są dobre trasy, które nie prowadzą na górę?

Tak. Oficjalny rejestr szlaków wymienia kilka tras nadmorskich, w większości od 6 do 10 kilometrów i około trzech godzin, w tym Ponta da Ilha, Mistérios do Sul do Pico, Calheta do Nesquim, Garajau i Prainha do Norte.

Która nadmorska trasa na Pico jest pętlą?

Calheta do Nesquim (9,1 km) na wybrzeżu południowym oraz Garajau (7,8 km) i Prainha do Norte (8,8 km) na północnym. Wszystkie trzy zaczynają się i kończą w tej samej wsi, więc wracasz do auta.

Czy szlak Ponta da Ilha jest trudny?

Jest krótki i płaski, ale oceniony jako trudny, bo w dużej części prowadzi po nierównym, gołym bazalcie i obejmuje schodek. Zaplanuj trzy godziny i załóż buty trekkingowe.

Czy po drodze można się kąpać?

Kilka tras mija naturalne baseny: Ponta do Admoiro, Arinhas i Fonte na trasie Mistérios, Feteira i Poça das Mujas na pętli Calheta do Nesquim oraz Furna na początku pętli Garajau.